User story (historyjka użytkownika) to krótki opis funkcji z perspektywy osoby, która z niej korzysta, zapisany zwykle według schematu: „Jako [rola] chcę [cel], aby [korzyść]”. Stosuje się je w metodykach zwinnych do planowania pracy zespołu.
Jak wygląda dobra user story?
Przykład: „Jako odwiedzający sklep chcę filtrować produkty po cenie, aby szybciej znaleźć tańszą opcję”. Do historyjki dopisuje się kryteria akceptacji, czyli konkretne warunki, po spełnieniu których funkcję uznaje się za gotową.
Kryterium INVEST
- Independent: niezależna od innych,
- Negotiable: możliwa do dyskusji,
- Valuable: wnosząca wartość,
- Estimable: możliwa do oszacowania,
- Small: na tyle mała, by zmieścić się w iteracji,
- Testable: możliwa do sprawdzenia.
Dlaczego warto je stosować?
Pozwalają skupić się na potrzebach użytkownika, a nie na technicznym wykonaniu, i ułatwiają rozmowę między projektantem, programistą i klientem. Łączą się naturalnie z personami i mapami ścieżek użytkownika.
W pracy nad produktem uwzględnia się to na kolejnych etapach, jakie obejmuje proces projektowania UX.
Zobacz w praktyce
Proces projektowania UX krok po kroku – od badań do testów 
Overengineering w stronach internetowych 
Git w zespołowym web developmencie