Antywzorzec (anti-pattern) to powtarzające się rozwiązanie typowego problemu, które wydaje się sensowne, lecz w dłuższej perspektywie powoduje więcej szkód niż pożytku. Termin spopularyzowano po książce o wzorcach projektowych, a obejmuje błędy w projektowaniu, kodowaniu i organizacji pracy.
Przykłady antywzorców
Kod spaghetti, czyli splątany przepływ sterowania bez struktury; obiekt boski, który robi wszystko; kopiuj-wklej zamiast wydzielenia wspólnej funkcji; magiczne liczby i napisy w kodzie oraz nadużywanie Singletona jako globalnego stanu. W procesie pracy są to np. brak testów i ciągłe gaszenie pożarów.
Po co je poznawać?
Znajomość antywzorców pomaga rozpoznać problem w kodzie na wczesnym etapie i dobrać remedium, najczęściej refaktoryzację. Nazwa ułatwia też rozmowę w zespole.
Antywzorzec a dług technologiczny
Antywzorce są jednym ze źródeł długu technologicznego. Dług trzeba okresowo spłacać przez refaktoryzację, bo odsetki w postaci wolniejszych zmian narastają z czasem.
Jak reagować na antywzorce?
Najpierw nazwij problem, aby zespół rozmawiał o tym samym, potem oceń jego wpływ na pracę i ryzyko. Nie każdy antywzorzec trzeba naprawiać od razu: warto zacząć od miejsc często zmienianych i krytycznych dla biznesu. Zabezpiecz zachowanie testami, a następnie refaktoryzuj małymi krokami.
Zobacz w praktyce
Jak zmierzyć i spłacać dług technologiczny w projekcie 
Overengineering w stronach internetowych 
Clean Code - jak pisać czytelny i zrozumiały kod Powiązane pojęcia
Wszystkie hasła z kategorii Programowanie i wzorce projektowe