Brotli i gzip to algorytmy kompresji, które zmniejszają rozmiar plików tekstowych (HTML, CSS, JavaScript) przesyłanych z serwera do przeglądarki. Mniejsze pliki oznaczają krótsze ładowanie.
Brotli czy gzip?
Brotli zwykle osiąga mniejsze rozmiary niż gzip przy podobnej szybkości dekompresji, ale wymaga HTTPS i wsparcia po stronie serwera. Gzip jest obsługiwany praktycznie wszędzie, więc często stosuje się oba: Brotli dla nowoczesnych przeglądarek, gzip jako zapas.
Co kompresować?
Pliki tekstowe i SVG. Obrazy JPEG, PNG, WebP i AVIF są już skompresowane, więc dodatkowa kompresja niewiele daje.
Brotli opracował Google, a poziom kompresji ustawia się kosztem czasu, dlatego pliki statyczne najlepiej kompresować z góry na wysokim poziomie, a dynamiczne odpowiedzi na niskim.
Jak włączyć Brotli?
W Nginx potrzebny jest moduł ngx_brotli, w Apache moduł mod_brotli, a wiele CDN-ów, w tym Cloudflare, włącza kompresję automatycznie. Ustaw typy plików do kompresji (HTML, CSS, JS, SVG, JSON) i kompresuj z wyprzedzeniem pliki statyczne. Po wdrożeniu zmierz zmianę rozmiaru w zakładce Sieć i porównaj TTFB, bo zbyt wysoki poziom dla treści dynamicznych może opóźniać odpowiedź.
Jak sprawdzić, czy kompresja działa?
Otwórz zakładkę Sieć w narzędziach deweloperskich i sprawdź nagłówek odpowiedzi Content-Encoding (br lub gzip).
Rozwiązanie to często działa w parze z siecią dostarczania treści, dlatego jego ustawienia łączą się z tym, jak wygląda konfiguracja CDN.
Zobacz w praktyce
Konfiguracja CDN – cache, czyszczenie i reguły 
Plik .htaccess bez tajemnic – przydatne reguły na przyspieszenie i porządek na serwerze 
Core Web Vitals - poradnik jak poprawić wskaźniki