Programowanie obiektowe (OOP, Object-Oriented Programming) to paradygmat programowania, w którym program buduje się z obiektów. Obiekt łączy dane (pola) z operacjami na nich (metodami), a klasa jest wzorcem, z którego powstają obiekty. Podejście to odwzorowuje elementy rzeczywistego problemu i porządkuje kod w większych projektach. Dzięki temu kod łatwiej testować, ponownie wykorzystywać i rozwijać w dużych zespołach, a modele z rzeczywistości przekładają się na klasy w naturalny sposób. Podejście to leży u podstaw wielu wzorców projektowych i frameworków.
Cztery filary OOP
Najczęściej wymienia się hermetyzację, dziedziczenie, polimorfizm i abstrakcję. Hermetyzacja ukrywa wnętrze obiektu, dziedziczenie pozwala budować klasy na podstawie innych, polimorfizm umożliwia różne zachowania pod wspólnym interfejsem, a abstrakcja wyodrębnia istotne cechy. Każdy z nich opisuje osobne hasło słownika.
OOP w praktyce webowej
PHP, JavaScript, Python, Java i C# wspierają podejście obiektowe. Frameworki takie jak Laravel czy Symfony opierają się na klasach, a wzorce projektowe są w dużej mierze językiem opisu dobrych praktyk w OOP.
OOP a inne paradygmaty
Obok OOP istnieje programowanie proceduralne i funkcyjne. Współczesne języki łączą te style, więc dobrą praktyką jest stosowanie podejścia, które najlepiej pasuje do problemu, a nie sztywne trzymanie się jednego.
Ma to bezpośredni związek z praktykami, na których opiera się pisanie czytelnego i zrozumiałego kodu.
Zobacz w praktyce
Clean Code - jak pisać czytelny i zrozumiały kod
Overengineering w stronach internetowych
Jak zmierzyć i spłacać dług technologiczny w projekcie Powiązane pojęcia
Wszystkie hasła z kategorii Programowanie i wzorce projektowe